Gekomen tot Uw Bron, o Vuur, leggen wij de onheilige klederen nederaan de voeten van de Vogel des Lichts.


Wij staan onbekleed in de straling van het ontdekkende Licht en wij willen niet aarzelen de ogen te heffen tot Uw Majesteit waar Gij ons kent tot in het diepste diep onzer verborgenheden.


Het lachen van de aeonenmacht breekt op het gouden pantser der zielerijkdom en de Stilte legt zijn koesterende heling over de wonden der helse ervaringen.


O Licht, nietiger dan de zandkorrel zijn wij onvindbaar in die oceaan van trillingen die de wijdse leegten van de kosmos vult. 


Niettemin, Gij kent ons, Licht, Motor des Levens!  

Daarom buigen wij ons neder voor de werken uwer Heiligheid en laten het stervenslied onzer wil verklinken in de ruimten der tijden. 


Opdat de melodie der Opstanding zich zetele in het heiligdom van haar oorsprong. 

Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene