Epiloog

Het leven liet mij zien in de spiegel van mijn ziel,

en wees mij op de verborgen gaven.

De klokken uit mijn Geboorteland,

daar waar de melkweg over het ontstaan 

en sterven der sterren waakt,

verheffen hun stemmen 

en een vergeten werkelijkheid komt nader.


Leg af de boeien, mijn ziel,

vergeet uw misstappen, mijn hart,

concentreer u op de hemelboog,

zich reflekterend in de ovale spiegel,

die het geheim van uw goddelijke leven bewaart.


Zie toe en wees stil, mijn ziel,

zie toe en wees stil, mijn hart,

Laat geen geluid uw gang tot de oorsprong verstoren, 

want de klokken van het Aurora beieren reeds.

Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene