Epiloog

De wolken van onzekerheid en ongeloof

vluchten heen naar het rijk van de nevelen

zodra Gij, Ziel van mijn ziel

uw lichtende meesterwoord laat spelen

over de golven van mijn levenszee.

Aan de verre einder, die mij wenkt,

staat Gij, Vader-Moeder der Levenden,

en kalmeert de wateren,

en bedwingt de stormen,

opdat mijn levensschip de terugweg zal vinden.

Mijn ziel heeft het anker reeds uitgeworpen

op de stranden van haar Thuisland,

Intuïtie en Geweten trekken mij voort langs zekere banen,

en in mij zingt Uw: Welkom, Welkom!

Heb dank, mijn Schepper, heb dank

voor Uw Begeleiding,

voor Uw pijnigende Zweep,

voor uw wijze Eenvoud,

die mij opdolf uit de chaos van mijn verwikkelingen.

In de eenheid tussen U en mij, Licht van mijn Licht,

knielen de demonen in verbijstering

en schrijf ik Uw Naam in het Kleed van mijn ziel,

opdat zij nooit  zal vergeten, God!

Amen


1970 - 2018, copyright Henk en Mia Leene