Epiloog

De vrede van Uw ademhaling 

paart de volheid aan de ledigheid

en het niets wordt tot het zijnde,

dat zich bekend maakt aan hen, die niet zijn.

In de hof van Uw gaardeniers

bloeien de onwezenlijk bloemen,

die zijn als beeltenissen,

die de gedachten weven uit Uw Licht.

De Boom des Levens breidt zijn kroon

over de gedachtenbloemen 

die sterven om schoner te herbloeien

in de lente van Uw jaargetijden.

Dolende in Uw hof zoek ik 

de bloem van mijn ziel, wier kleuren ik ken,

doch die vaag ik mij herinner,

als een beeld uit lang vervlogen tijden.

O Gij, die alles en allen kent,

begeleidt mij op deze zoekersweg,

zodat ik HET zal vinden en U zal herkennen

in de kleuren, klanken en vormen.

Want Gij, Oorsprong en Einde van mijn gedachten,

ziel van mijn ziel,

hart van mijn hart.

Gij zijt mijn inspiratie!

Uit U ben ik geboren, tot U zal ik wederkeren,

zodat de eenheid zich in mij zal herstellen, 

Vader-Moeder van mijn ziel!


Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene