Epiloog

Aurora! Gij morgenrood van de nieuwe dag,

mijn ziel drinkt uw rijkdom in

en laaft zich aan de bron van uw heerlijkheid!


Aurora! Mijn blik hecht zich aan de voorboden 

van uw gloed,

mijn hart beroerende, door het aloude weten van weleer.


Aurora! Gij zijt dáár! Onuitwisbaar! Eeuwig lichtend!

Gouden koorden trekken mij tot u

en nemen mij op in de zonnewagen,

die zich langs de hemelen van waarheid en wijsheid 

voortspoed, tot hij oplost in het Vuur van de ontmoeting.


Aurora! O gij Hoop van mijn ziel! Warmte van mijn hart!

Ik buig mij neder voor de majesteit van uw openbaring

en het lied van mijn godenras welt op in mij:

Kom weder, kom weder, Zoon der Goden!


O Aurora! U steeds te hervinden, 

in de poelen op mijn levensweg, 

is de sterkte, die mijn krachten voedt!


Aurora! Aurora! Aurora! Hemel-aarde der Goden!

Wij begroeten U!


Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene