Moge Hij, die was voor alle dingen, zelfs voor de aeonen, de onbegrijpelijke en onuitsprekelijke genade, uw innerlijke mens vervullen en zijn Gnosis in u vermenigvuldigen, terwijl hij het mosterdzaad in goede aarde zaait.

De goede aarde worde u tot een schoot, waarin zich goede daden, goede gedachten en goede gevoelens vermenigvuldigen, opdat deze natuur, u door het Licht der Gnosis geschonken, gehoor geve aan de opdracht die in haar werd neergelegd.

Sla geen acht op de storende bewegingen buiten u, maar bewerk uw aarde en wacht op de stralen van de zon, die zijn energie in haar zullen doen ingaan, en wacht op de stralen van de maan, wanneer de nacht stil en duister zal zijn, zodat zij haar stralen in de donkere grond van uw goede aarde zal kunnen nedervlijen en zo het zaad tot wasdom brenge, waarna de lente vaneen nieuwe Dag uw aarde zal vertroosten.

De jonge plant, schoner dan enige andere, zal zich overgeven aan uw koesterende handen, aan uw goede gedachten en aan uw liefdevolle gevoelens en gij zult verantwoordelijk voor haar zijn.

In kommervolle omstandigheden zal erop u gewacht worden, in gevaren zal er op u gerekende worden, in vreugde zal er op u gehoopt worden. 

Er is geen ledige ruimte, noch in u, noch om u; alle gedachten, woorden en gevoelens tekenen hun vormen in de onzichtbare sferen en slechts de enkeling neemt waar. 

Maar hij zal met verwondering en vreugde zien hoe de Gnosis van den Beginne zijn tekenen rond uw hoofd optekent, daar waar de inwijding zich voltrekt tot het zijnde en het niet-zijnde. 

Het Pad van Inwijding is zo smal dat men niet naast elkander kan gaan, doch genoodzaakt is na elkander dit pad te betreden, doch dit deert de pelgrim niet, want zijn blik is gericht op de jonge loot die zich, gedragen door de energie van de Boom des Levens, uit de goede aarde vrijmaakt om een zelfstandig leven te gaan leiden.

Het bewandelen van dit Pad is voor de sterken, voor hen die zich in de Stilte van de eenzaamheid terugtrekken om daarna naar buiten te treden met de vruchten van hun overpeinzingen.

Want wat is de Stilte en Eenzaamheid wanneer daarin geen vruchten worden geboren?

Waartoe dienen leringen en pijnen wanneer daaruit geen resultaten voortgebracht worden? 

Degenen die de goede aarde in zich omdragen, aanvaarden de wapenrusting der edelen, omdat zij weten dat strijd hun weg zal versperren, en gevaren zullen zich concentreren en er zal niemand zijn die de oplossing kan schenken dan hij die de wapenrusting der koninklijken draagt. 

Zie, zij scharen zich onder de Boom van Zon en Maan, en zij ontsteken hun vuur aan de sterren en hun wapenrusting glanst als goud en vanaf hun voorhoofd glinstert de vlam die door zon en maan gedragen wordt en zij zullen uit deze bescherming niet uitgaan want hun goede aarde wordt omgeven door de reine vrede van de stilte van het Bethlehem, het broodhuis, waarin het koren des eeuwigen levens de zielen van voeding voorziet.

Heel de natuur legt zich te ruste in deze Diepe Vrede, waarin de stemmen der elementen kunnen worden gehoord, die het lied der harmonie verklanken, wanneer de Ridder Michael zich gereed maakt om de draak zijn zeven satanische koppen af te houwen.

In zulk een ogenblik ontwarren zich de stralen van de oerwaarheid en zij glinsteren als zilveren sporen, alle terugkerende tot de bron waaruit zij eens gekomen zijn en de pelgrim zal hun weg kunnen volgen en het uitgangspunt vinden. 

Want er is Licht in hem!

De stilte van de verwachting legt zich om hem als een koesterende mantel en de koude van het zelfgenoegzame intellect moet zich terugtrekken op de kale piek en van het onherbergzame landschap, waarin de ego's heen en weder snellen, op zoek naar de groene weiden en de beschermende wouden van de heiligen, waar de wijsheid de bladeren van de populieren de boodschap verkondigen aan de enkeling die zich ter ruste legde aan de voet van de geheiligde bergen. 

Droom niet te lang uw dromen! 

Laat u niet te lang medevoeren op de inspiratie van de gouden mantel die door het licht van de zon en maan om uw schouders werd gelegd, want de klaroen wordt geheven, de ridders moeten aantreden, het is weldra tijd. 

Het Aurora van de Dageraad der Gnosis meldt zich reeds achter de horizon en zendt de schaduwen van de onwetendheid en de gewelddadigheid terug tot in de spelonken waaruit zij waren ontvlucht!

Ziet!

De boodschappers, die het wachtwoord niet vergeten zijn, worden opgeroepen zich te melden in de rijen van hen, die bereid zijn hun beste krachten te geven in Naam van de Geest, die het Leven zelve is. 

Er zijn zovelen voorgegaan in de dood des lichaams, maar zij kenden het leven des geestes en daarom ontstal deze dood hen de moed, de trouw en de waarheid niet. 

In hun oren klinken nog de melodieën van hen, die voorgingen; in hun ogen weerkaatst nog de lichtende wijsheid van hen, die de weg der wijsheid onthulden; en in hun hart rust het wachtwoord, dat niemand hen nemen kan, want het pulseert door hun bloed, licht op in hun hersens, en maakt hun handen sterk en zeker. 

Neen, zij zullen niet geweld tegenover geweld plaatsen, deze ridders der Gnosis, maar zij zullen uitgaan en zoeken hetgeen vertrapt werd — en hulp schenken waar deze verlangt wordt — en voeden daar waar hongerenden zijn.

Uit hun woorden spreekt de zekerheid, dat daar waar de Geest van den Beginne zijn zaad heeft uitgezaaid, planten omhoog —schieten die nimmer sterven — planten, bloemen, sterke eiken die door zon en maan begunstigd worden en in de nabijheid waarvan de pelgrim rust en mediteert wanneer onrust, onwetendheid en vrees een ogenblik deze Hof der Hoven binnensluipen. 

En hij zal nederzitten op de hemelsteen — en opzien naar de kroon van de Hemelboog — en luisteren naar de trillingen des hemels die hem door de hemelse afgezanten worden overgedragen. 

Dan zal hij zichzelf wedervinden:

de Adamas van den Beginne en hij zal opstaan en verder gaan op de smalle weg die hij gekozen heeft.

Omdat hij geroepen wordt door de Vader der Lichten, uit wien zijn vlam des geestes gevallen is.

Keer daarom weder tot het Vuur, Zoon des Lichts!

Keer weder! Keer weder! Vergeet uw vrees!

Beluister de stromen des levens die allen zeggen:

Keer weder! Keer weder!

En hij, die het wachtwoord gevoelde branden in zijn hart, hij KEERDE weder — zijn voetstappen werden als lichtende plekken op de weg die tot de Vrede leidt die alle verstand te boven gaat!


Keer weder, Zoon des Vuurs, want uw Tehuis is hier op aarde, Niet!


Amen

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene