Epiloog

Niet de vraag die mijn mond vermag te vormen, O Licht,

zal de weg vinden tot de oneindige hoogten van het Absolute Zijn,

waarin de beweging der eeuwige Harmonie geboren wordt.

Niet de emotionele beroering van mijn rusteloze hart,

dat zich slechts vermag te geven in egocentrische overgave,

vindt de trilling van uw positieve Vuurether, O Licht.

Niet de inspanning van mijn zelfbewuste denken,

dat zich vermoeit om de misvormde weerkaatsing

van uw Volmaaktheid bekend te maken,

vindt de oplossing van uw Harteklop, O Licht.


Maar de openheid van het gemoed, door belangeloze overgave,

en de openheid van het verborgen denken,

dat zich in de spelonken van mijn hoofd bevindt,

leggen de aloude weg bloot, 

die slechts de eenzame vermag te bewandelen.


Omvat mij, ìn deze eenzaamheid van uw Pad,

met de warmte van uw Vuur, O Licht!

met de koestering van uw Materia, O Licht!

met de trillingen van uw Lucht, O Licht!

met de reinheid van uw Water, O Licht!

En met de essentie van uw etherische Levenskracht,

O Licht der Lichten!

Opdat ik de oorsprong tot het Absolute Zijn,

vanuit de landen van het Niet-Zijn, wage, O Levenskracht!

Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene