Bezinningsmeditatie 54

Hef uw blik naar de bergen 

en rust niet, mijn vriend.

voordat uw voet de heilige top heeft beroerd.


Dag noch nacht mogen uw voornemen veranderen,

want in de oceaan de tijden is de verlossing van uw ziel,

als de kust waaraan de golven

hun melodie van vrede mededelen.

Amen


Leer te luisteren naar hetgeen achter de woorden van uw mede-mensen verborgen is en vermijd een oordeel zolang gij nog luisteren kunt.

Laat de weg waarop gij uw voet hebt gezet uw leven beheersen, zolang dit zich daarlangs uitstrekke als een landschap vol schoonheid, zo zult gij deze weg steeds vol vreugde bewandelen en u verheugen in de weldaad die de diepe rijkdom van uw leven u schenkt.

Luister naar de raadgever die in u opstaat als een Manas, opdat geen kruising en geen bocht van de weg u verwarre en zo het doel van uw leven op de achtergrond geraakt en de weelde van het landschap u verblinde.

Niemand kan u raden op deze weg dan hij die de grilligheid ervan kent en tevens uw ziel herkent vanuit het Land des Lichts waaruit zij nedergedaald is. 

Denk daarom met het voertuig dat u gegeven is terwille van de ziel, zodat zij met haar kracht uw landschap des levens doorlichten zal gelijk de zon de schoonheid van een landschap door haar kleuren te voorschijn tovert. 

Wanneer er momenten komen waarin de wolken deze zon verbergen, zal de warmte van het ondergane licht als een blijvende herinnering zijn in alles wat groeit. 

Zo zullen ook uw nachten vol zijn van de opgetaste warmte van uw ziele zonnekracht en wakende zult gij de morgen tegemoet zien, waarop de intensiteit van uw ziele-kleuren opnieuw te voorschijn zal treden. 

Gelijk het landschap grauw wordt zonder het zonnelicht, zo zal uw leven grauw en kleurloos zijn zonder de werking van uw ziel.

Daaraan vermag geen enkele kunstgreep iets te veranderen.

Hul u in het kleed van de eenvoud en de matigheid, zodat uw innerlijke kracht gemakkelijk er doorheen kan schijnen en zo zult gij geen licht van buiten van node hebben om uw levensweg te verlichten. 

Zie niet neer op hen die de aard van deze wereld loochenen, noch op hen die de kunst der uiterlijke opsier niet verstaan, maar bedenk dat zij die een innerlijke rijkdom bezitten niet talen naar uiterlijk vertoon of een leven dat zich heenspoedt naar een vaststaand einde. 

De talenten van de mens der wereld zijn als ééndagsbloemen.

Men vergaapt zich eraan zonder zich hun kortstondige levensduur te realiseren. Morgen zijn zij vergeten en zoekt men reeds naar andere schoonheid. 

Bouw onvermoeibaar aan het Tehuis waarin uw ziel eens zichzelf terug zal vinden, en sleep niet nodeloos stenen aan voor ge-bouwen die vanaf de eerste dag reeds de ruïne in zich herbergen. 

Uw energie is als een kostbare kiem, het is ondoordacht haar aan arbeid te vermorsen, die niet door een reeks van dienenden zal kunnen worden voortgezet. 

Daar waar de mens in twee werelden leeft, daar zal hij een brug moeten bouwen om over de afgrond tussen beide te kunnen heengaan. 

Niemand kan zijn gehele leven twee heren dienen, noch in twee werelden wonen en daarom zal de keuze tussen beide zo snel mogelijk moeten worden bepaald.

Luister naar Manas, uw hartintelligentie, indien gij verzekerd wilt zijn van de blijvende waarde van uw werken. 

Indien gij dagelijks bedenkt wie gij zijt, zult gij niet onverhoeds in een valstrik geraken, noch zult gij te lang een dwaalweg bewandelen, want de bewust de weg-bewandelende mens is zeker van zijn doel en vermijdt alles dat hem zal weerhouden. 

Zo zal uw weg niet verzwaard worden door angsten en zorgen; en kunt gij al uw aandacht besteden aan het kundig optasten van de rijkdommen die Manas over u uitstort, opdat gij hen direkt zult kunnen terugvinden, wanneer men u naar uw rijkdommen vraagt. 

Uw gedachten zullen zo niet met nutteloze problemen worden bezig gehouden en kunnen vrijelijk heengaan naar het land der Verbeelding, waarheen Manas hen geleiden zal. 

Uw landschap des levens zal worden als één door zonnelicht overgoten korenveld, goud glanzend, doorbuigende onder de rijkdom van zijn schatten, beloften fluisterende tot hen die hun oor te luisteren leggen bij de bries die hun lied componeert. 

Wees als de enkele halm die buigt onder de bries, maar zijn kiem niet afgeeft; hij beweegt zich op het ritme van het veld, en voegt zijn bezit toe aan het grote geheel, opdat velen daarvan gevoed zullen worden. 

Luister naar hetgeen de natuur u mededeelt, wanneer de eeuwigheid haar in zijn omarming houdt en gij zult een gebod van sterven en een gebod der wedergeboorte vernemen. 

Wees rein als de onbezoedelde natuur, tel de uren niet en reken het kwade zijn aard niet aan, want droogte en regen, duisternis en licht, zij wisselen elkander af in het verhaal der tijdelijke natuur, en toch fluistert de eeuwigheid zijn waarheid in haar oor. 

Beweeg u niet als de verteller u zijn boodschap komt mededelen, houdt u onafgebroken gericht op de bron, waaruit u het verlossende woord verneemt, en buig door onder de bries, maar breek nooit. 

Dit is de sterkte van de tijdelijke natuur, die uitverkoren werd om de ziel te herbergen.

Leer deze wijsheid als u het leven wilt herwinnen.

Amen

Epiloog

Wanneer de tegenstand zich in mij ter ruste legt

in de schoot van het Niet-Zijn,

dan treedt Uw Licht, O Eenheid, naderbij

en het samensmelten van de twee

is als een bekroning,

waarin het Goede Einde zich openbaart

in ziel en Geest. 


De alchemische bruiloft wordt bezegeld

door de opstanding van de vuurvogel,

die zich verheft tot de hemelen van azuur,

waarin het Woord der Schepping geschreven staat.


Moge ik verstaan dat de arbeid van de poortwachter

oneindige verten voor mijn blik ontrolt,

en mogen uiterlijke pracht en praal mij niet verblinden. 


Want de bruiloft wordt niet gevierd

in de feestzaal van deze wereld,

maar in de saturnale afgronden,

waar de demonen knielen

en het Licht de Omzetting volbrengt.

Amen


Het alchemisch werk worde door u doorgrond, en volbracht, opdat u de bruiloft viere.




1970 - 2018, copyright Henk en Mia Leene