De eeuwigheid neemt het tijdelijke tot zich 

en lost de pijnen op in de balsem der vergetelheid.

Alles keert terug tot de bron van het Zijn,

de Stilte sluit de wonden der vergissingen

en in de schoot van het Heelal

verstommen de kreten der inzichtlozen.


In Uw onmetelijke hart, O Vader, 

vindt de liefde haar oorsprong

en het leven der eeuwigheid beluistert daar zijn harteklop.


In U, uit U, door U vindt Uw Schepping

het doel van het bestaan,

en kan door de klank van Uw Stem

de afscheiding tussen tijd en eeuwigheid overbruggen.


Gij zijt het begin van alle schepping,

Gij zijt het einde van alle schepping.

Indien Gij, Vader, Uw aanwezigheid bewijzen wilt

door mijn hartebloed, door mijn ziele-pijn,

door mijn werken.

Dank zij U en allen, die U dienen door hun leven.


O Licht - Kracht des Levens - Hart der Eeuwigheid!

Gij zijt de adem, die mijn bloed doortrilt.

Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene