Epiloog

Het gouden Aurora is als een herinnering

aan de werkelijkheid van weleer,

toen de koninklijken hun vonken verzamelden

om het aureool des gouds te maken

als een lofzang aan de ziel.


Door de nevelige wolken, die te dikwijls

de Waarheid aan mijn blik onttrekken

dringen de gouden trillingen heen

als getuigen uit een verloren Wereld.


Zo een gouden trilling uit uw Hof der Liefde

mij blijvend mag vergezellen

op deze weg door de dalen der duisternis,

dank zij U, O Heer van Licht.


Moge de kroon der adeldom

eenmaal mijn Levensboom sieren

en allen omringen en roepen

met zijn purper-gouden glans.


Dan weet ik dat wij een zijn, Vader,

in het Rijk Uwer Lichtgeboorte.

Amen


1970 - 2018, copyright Henk en Mia Leene