Bezinningsmeditatie 39

Het is de edele Waarheid die u tot zelfovergave zal toebereiden.

Zoek daarom die Waarheid en belijdt de overgave.

Amen


Wij lezen u enkele woorden van een Frans mysticus uit de l8de eeuw.


Ik heb aan mijn gelijken alleen die waarheid kunnen aanbieden, die eenvoudig was en begrijpelijk voor hun oren.  

Ik heb gezegd, dat hetgeen zij zoeken zich slechts in het midden bevindt en dat zij niets anders doen dan in een cirkel rondlopen en daarom vinden zij niets. 

Dit centrum bevindt zich in ieder wezen; en dit wordt ons onderricht door het universele vierkant, waarop alles wat bestaat zich baseert; ook vinden wij erover geschreven in onuitwisbare karakteristieken. 

Wanneer ik mijn naasten slechts enkele methoden geleerd heb om dit vruchtbare midden, dat de enige Lichtbron is, te doen kennen, is dat omdat ik hen vooral heb willen herinneren aan hun eigen ervaringen en niet aan de mijne, omdat zij mij anders zeker niet geloofd zouden hebben. 

Ik heb hen echter wel middelen en ideeën overgedragen en ik heb hen gedwongen zekere stappen te doen in het basisvierkant, stappen waardoor zij vertrouwen ontvangen zullen hebben, wanneer zij de resultaten zagen die zich voor hun ogen ont-vouwden. 

Zodra de mens-in-het-midden wedergeboren wordt, is er niets dat hij niet kan zien, niets dat hij niet volkomen kan verstaan. 

De grootste fout die de mens kan maken is enkele delen van de Kennis te isoleren en deze als volkomen te openbaren, want op deze manier valt hij zijn eigen Lichtprincipe aan, doordat hij de grote Eenheid verdeelt. 

Het zich richten op deze Eenheid is goed, doch zij die mediteren en dromen zonder een enkele basis te hebben, zonder in verbinding te staan met de grote Eenheid-van-het-midden, zij dolen rond in de leegte.

Zij bezitten geen basis en verdwalen in de duisternis van het onbekende. 

Ieder van hen zal een persoonlijk aanzicht aangrijpen, dat zij daarna door onwetendheid en oppervlakkigheid willen generaliseren. 

Alles zal duisternis worden, want alles raakt verdeeld, gesplitst. 

Alles zal minder worden, de kracht zal afnemen, want de mens die terugkeert tot hetzelf, verspilt zijn krachten en heeft niets om deze te vernieuwen.

Daaruit is de grote verdeeldheid ontstaan, de meningen, de tegenstrijdigheden, dat wil zeggen: het Niets.  

Men bezit grote wijsheid wanneer men "halt" weet te houden, voordat men aanvangt, opdat allereerst meerder inzicht verkregen worde.

Amen

Wij lezen u nu een gedeelte uit het Evangelie van de Waterman: 


Toen Jezus mediteerde in alle stilte in een verborgen hoek van de tempel, naderde rabbi Barchia hem en vroeg: 

Welke is de grootste van de Tien Geboden?


Jezus antwoordde:

Ik zie niet in waarom één der Tien Geboden groter moet zijn dan de andere. Een gouden koord verbindt al de Tien Geboden en maakt deze tot een eenheid. 

Dit koord is de Liefde. Zij belevendigt elk woord der Tien Geboden en zo iemand vervuld worde van deze Liefde, kan hij niet anders doen dan God aanbidden, want Hij is Liefde.

Elkeen die van Liefde vervuld is kan niets anders doen dan God en schepsel eren. 

Hij die van Liefde vervuld is heeft geen enkel gebod van node, van welke aard ook!

Rabbi Barchia zeide: 

Uw woorden glanzen door de Liefde, die uit de Hoogten komt. 

Wie is de Meester die u deze Waarheid onthulde?

Jezus sprak: 

Ik ken geen Meester die mij deze waarheid onthuld heeft. 

Het schijnt mij dat deze waarheid altijd openbaar geweest is, want de Waarheid is één en zij is overal. 

Wanneer wij de vensters van onze innerlijke intelligentie openen zal de Waarheid daar binnentreden en zich een woning bereiden. Want de waarheid vindt haar weg door elke opening die haar gegeven wordt.

De rabbi vroeg: 

Welke hand zal sterk genoeg zijn om de vensters en de poorten van de intelligentie te openen, opdat de waarheid kan binnen treden?

Jezus antwoordde: 

Het lijkt mij dat de Liefde, het Gouden Koord, dat de Tien Geboden tot één maakt, sterk genoeg zal zijn om elke menselijke poort te openen, opdat de waarheid kan binnengaan en het hart tot begrijpen opwekken.


Amen

Epiloog

Na het vervluchtigen van de misvormde beelden 

in mijn levensveld, 

komen ongekende trillingen tot mij,

als een vluchtige aanraking - van bloesemgeuren.


Heel mijn wezen gevoelt zich omhuld door een weten, 

zo dichtbij - komende van zo veraf. 


Herinneringen stromen op mij toe, 

als een hervonden wijsheid, als een hervonden Kracht.


In de verborgen diepten van mijn ziel

ontvouwen zich de bladeren der Lotus 

in gebed - in aanbidding - in overgave.


Laat mij de ongeboren woorden van dit Lotusgebed 

voegen mogen tot de volmaakte Klank 

binnen de trilling van Uw Harmonie, Heer!


Opdat ik U herkenne 

in die kleine Kracht mijner Intuïtie, 

en het aloude Geweten zich voegt in de banen 

der herscheppende Vuren.

Waarin het Grote Zwijgen zich voltrekt.

Amen


Moge gij sterk worden door de Intuïtieve Wijsheid. 

Moge gij bezield worden door de herinnering van het Geweten, zodat ieder falen omgezet wordt in Kracht. 




1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene