Epiloog

Pelgrims zijn wij, O God, 

op weg naar 't Land der Stilte.  

Hunkering is de Voerman, die ons het Pad verlicht.


Mogen stormen razen - oceanen beuken, 

laat in het geweld van dit gebeuren 

niet sterven dan, mijn hunkering naar Licht.


Gij kunt mij naakt zien, arm, ontgoocheld, O God, 

doch diep in mij leeft nog 't Verlangen naar Uw Woord. 


Alles mag mij ontvallen, Heer, 

zo slechts het Lied der Stilte blijft zingen in mijn hart. 


Zolang Gij, Machtige Geestzon, 

staat aan 't firmament van mijn ademveld, 

blijf ik de zoeker, God, naar 't allereerst Begin 

waarin Gij de Klank ten Leven nederzond.

Amen


1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene