Epiloog

Heer, wanneer het moment gekomen is 

waarop ik staan zal voor het Niet-Zijn  

en de afgrond van de volkomen Leegte  

zich voor mijn voeten opent  

laat mij dan herkennen de trouw van uw Leiding


Laat mij van buiten en van binnen 

omgeven worden door de trilling van de Herinnering 

aan Uw Beloften, aan Uw Kracht, aan Uw Hulp 

in al die ogenblikken waarin ik prooi was van de wanhoop. 


Heer, wanneer gij mij waardig bevonden hebt 

om de Machtige Grootsheid van de volkomen Leegte 

te aanvaarden - te doorschouwen - te verstaan, 

zal daarna het leven voor mij zijn baan verlegd hebben.


Dan is mijn ik ondergegaan in het niets 

en zelfs de echo van zijn doodsgil 

kan mij niet meer verontrusten 

Heer, de schoonheid van de Ledige Vaas,

die haar hunkering naar U opheft  

die haar poort voor U ontsluit, 

zal mij bekend worden, 

zo de spiegel van mijn ziel Uw beeltenis reflecteert.


Daarin schouwende vergeet ik mijzelf e

n kan ik wegglijden in de omarming van het Nirwana, 

dat mij omvatten zal als een Vernieuwing.

O Heer, de Volkomen Leegte 

is het Geheimenis van Uw aanwezigheid! 

Amen 


1970 - 2018, copyright Henk en Mia Leene