Epiloog

Gedragen door de vleugelen der Gnosis, nader ik de kristallen hemelen der Wijsheid, waarin zich de diepten der Herinnering weerspiegelen en mij omhullen met hun helende medicijn.

Bij het aanschouwen van de Oerbeelden vergeet ik de schrikbarende werkelijkheid, God, waarin uw beeltenis werd vertrapt door voeten die gevoelloos zijn geworden, waarin uw Woord werd verkracht door monden die verleerd hebben te spreken.

Gij kunt mij alles ontnemen, God, er zal geen klacht over mijn lippen komen, maar houdt mij omvat door Uw Adem, houdt mij omvat door Uw trillingen waarin de stroom des Levens mijn hart vertroost en mij het Leven weder schenkt.

Er is niets dat ik vraag, O Vader, dan de Liefde die ons samenbindt, zodat ik niet struik'le in deze nacht der tijden, maar uw Aurora mij beware tot aan de Dag der volkomen Openbaring. 

Amen 

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene