Epiloog

God!  Meester!  Vader! 

Mijn zwakke kracht wordt tot een Vuur des Lichts. 

Mijn aarzelende tasten tot een bewust voortdurend gaan. 

Mijn angst om 't kleine kunnen raakt vergeten 

En 't kleinmoedig vrezen werd nu uitgedaan.


God!

Gij kent het algebeuren

Gij ziet het lijden en de bange smarten aan.


Meester!

Gij deed Uw leerling kennen

't Diepst Mysterie dat in God verborgen ligt.


Vader! 

Nu heb ik al het lijden fel doorstreden, 

mijn angst, mijn vrees, mijn ongeloof zijn uitgewist, 

maar nog, in 't laatste uur van mijn belijden 

is daar de leugen, de wanhoop, 

het bange kloppen van mijn onbetrouwbaar hart!


Vader! 

Zo Gij over mij beslist, ik zal tot aan de laatste ademtocht 

Uw oordeel in mij voelen branden, omdat ik weet dat Uwe Liefde 

mij voortjaagt tot de Glorie van het Al.


Vader!  

Wat ik ook geworden ben: Ik noem U "VADER" 

de Naam die slechts een Zoon verklanken kan!

Amen


1970 - 2018, copyright Henk en Mia Leene