En zij waren allen verzameld i de bruiloftszaal, doch Hij, die de Gezalfde genoemd werd, hulde zich in de stilte en zijn blik nam hen niet waar.

Hij verloor zich in de Waarheid Zijns Vaders, die hem aanraakte opdat Hij zich zou omwenden in den ure die daartoe bestemd was.

In zijn hart vlocht zijn gemoed de woorden aanéén tot die éne vraag: Kàn de drinkbeker aan mij voorbijgaan?

Maar het Goede Einde had reeds plaats gevonden, aleer het menselijke oog dit waarnam op de Berg der Versterving.

Hij nam de beker en dronk! Vader! In de ure dezer stervensstonde — neem mijn ziel!

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene