Elk esoterisch geïnteresseerd mens weet dat het menselijke denken in staat is vormen te scheppen. De universele esoterische taal spreekt van scheppingen, die in de loop der eeuwen door menselijk denken zijn ontstaan.

Niet alleen de esoterie vermeldt dit echter, ook de verschillende natuurvolkeren zijn ervan overtuigd dat de gedachte in werkelijkheid een woordsoort is, die voor diverse scheppingen het eerste woord of hun begin betekent.

Uitgaande van deze idee, die niet nieuw is, zou men moeten veronderstellen, dat van tijd tot tijd nieuwe scheppingen zouden ontstaan, als gevolg van menselijke gedachten-concentraties.

De bioloog weet dat dit niet zo is, daartegenover staat dat de overtuiging van een menselijke denk-kristallisatie meer en meer de overhand krijgt en de theorie post vat, dat deze denk-kristallisatie oorzaak is van ziekelijke woekeringen in het weefsel, die de oorspronkelijke vormende kracht, het bewegen naar nieuwe vormen en beeltenissen, mede in de weg staat.

Hierdoor bevindt de mens zich in een wurgende cirkelgang, zijn denkpatroon is gekristalliseerd en dit slaat terug op zijn organisme en belet hem zo tevens zich los te maken van zijn mentale gevangenis, terwijl juist een mentale beweeglijkheid, d.w.z. het mentaal uitstijgen boven zijn eigen begrenzingen de geestelijke en biologische redding voor hem zou betekenen. Hier stuit men dan weer op de aloude wijsheid van een gnosis.

Men kan deze diepgaande wijsheid doortrekken tot in het huidige, maatschappelijke en geestelijke, menselijke levenspatroon, waar dogma's, wetten en opgelegde verplichtingen de mens beletten mentaal, emotioneel en ook biologisch, zijn eigen denk-, leef- en gevoelspatroon te vormen, waardoor men tevens de allereerste vrijheid van de mens: de vormgevende kracht ontneemt ofwel deze misvormt. 

Zo heeft een star dogma meer invloed dan louter uiterlijk beperkende grenzen.  Men weet dat geest en natuur, en aldus ziel en organisme direct met elkaar in verbinding staan. Niettegenstaande men wellicht niet de diepste oorzaken van ons biologische systeem kent, weet men dat geestelijke invloeden de gehele biologische samenleving bepalen, anders zou men geen esoterisch mens genoemd kunnen worden.

De vormende kracht in de natuur bepaalt de verandering in het menselijke karakter, in zijn organisme, gelaat, en mentale en emotionele leven. Beweegbaarheid in denken en emoties betekent veranderen en d.w.z. vervormen, herscheppen uit oude vormen.

De woorden: « Zie, Ik maak alle dingen nieuw », zijn zowel biologisch als geestelijk absoluut waar en ook de huidige biologen komen tot deze overtuiging. Zodra deze woorden niet meer van toepassing zijn op de natuur of op het menselijk denken, is er iets faliekant mis met de mens en met de natuur.

Geheel in overeenstemming met alle esoterische beoordelingen van deze tijd, ontdekt men dat zulk een basis-kristallisatie momenteel voortschrijdt, ondanks de veelgeroemde wetenschappelijke ontdekkingen. Deze hebben, bezien in de fundamentele scheppingswet, totaal geen nut, noch zorgen zij voor een oplossing! In deze kristallisatie, in de oorspronkelijke vormende kracht binnen de gehele natuur inclusief het menselijke denken, ligt de sleutel tot een geestelijke oplossing of verlossing.

Vele wijzen verwezen naar de noodzaak van de vrijheid van denken, maar vrijwel nergens wordt deze in verband gebracht met de directe noodzaak om geestelijk en lichamelijk gezond te blijven. Bovendien is er over de vrijheid van denken veel te zeggen, omdat het begrip 'vrijheid' door autoritaire leiders zo geraffineerd kan worden uitgelegd, dat een mens meent vrij te zijn, hoewel men van verre zijn mentale en emotionele ketenen kan horen knarsen. En juist om deze subtiele ketenen gaat het!

Iemand, die zich louter mentale beelden kan vormen onder controle van zijn leider of het dogma, misvormt de geestelijk vormende kracht, die tot de tweevoudige scheppingskracht behoort: de bezieler en de vormgever. Als één van beide wordt beperkt, ontneemt men het schepsel zijn levensmogelijkheid in de oorspronkelijke betekenis van het woord. 

Een langdurige beknotting voert tot mentale en emotionele incompetentie. 

Zulk een toestand leidt tot lichamelijk-organische ziekten, daar de vormgever in het organisme eveneens wordt aangetast, belet, verziekt.

Het gebonden zijn aan een dwingend leefpatroon, onverschillig uit welke oogmerken deze wordt gevolgd, heeft funeste gevolgen en vooral de huidige westerse mensheid ondergaat momenteel hiervan de resultaten. Waarbij slechts de energieke, in emoties en denken nog levende mens, zich hiertegen nog succesvol verzetten kan. Alle anderen zullen het lijden noodzakelijkerwijze ondergaan.

De bezieler en de vormgever, de beide scheppingskrachten, houden natuur en mens in evenwicht en de mens zondigt vrijwel elke minuut tegen hun fundamentele werking. Indien men hierin geen radicale verandering brengt, als individu en vanzelfsprekend ook als mensheid, zal die geestelijke verlossing, waar overal zo indringend over wordt gesproken, een fata morgana blijken.

Men zet zelf de voortgang stop, men houdt zozeer de innerlijke en geestelijk beweging en vooruitgang tegen, dat er zelfs biologisch van een sterven of uitsterven gesproken kan worden.

Is het uitsterven van bepaalde planten- en diersoorten niet analoog met het z.g. geestelijke welzijn van de mens?

Het eerste mens-zijn moet teruggevonden worden en het waarachtige mens-zijn moet worden beschermd, anders sterft het geestelijk-biologische menselijke schepsel uit.

De mens, die zijn gedachten vrij en bezield de geestelijke hoogten laat aftasten en daaruit zijn geestelijke beeltenissen vormt, is immers een zeldzaamheid geworden? Zoals de geestelijk en lichamelijk gezonde mens heden zeldzaam is. 

Het handelingsleven van de mens is altijd een uitdrukking van zijn drijvende denkkracht. In overeenstemming met dat denken verandert men van levensinstelling, van karakter: het denken behoort te reageren op de ervaringen en vice versa.

Wisselwerking is de bron van leven. Ook de vormgevende kracht is afhankelijk van wisselwerking. Uitsluiten van wisselwerking betekent stilstand, belet de vormgeving, brengt aldus lichamelijke en geestelijke gevolgen mede. Men zoekt die gevolgen op te heffen, via allerlei methoden, medicamenten, ingrepen, maar als de basis-tweeling van de schepping: de bezieler  en de vormgever hun werk in de mens niet kunnen verrichten, neemt men de oorzaak niet weg. 

Mentale en emotionele vrijheid betekent, dat men zelf kan kiezen tussen vooruitgang of teruggang, het scheppen van vernieuwde beelden of het doorlopend beschouwen van oude beelden, die men, uit gebrek aan vormgevende kracht, niet meer kan veranderen. Zoals het zich in het denken afspeelt, zo speelt het zich in het organisme af en zo speelt het zich op de levensweg van de mens af.

Geestelijke ontplooiing, bevrijding of verlossing is, en theoretisch weet men dat, het loskomen van zichzelf, d.w.z. van het eigen denkpatroon, van het karakter, van de huidige biologische en geestelijke beperking.

Loskomen van het nu!

Leven in het nu, is dit nu herscheppen.

Iemand, die niet wenst los te komen van dit nu, hangt aan de stilstand, aan de kristallisatie en verzet zich zo tegen de geestelijk kosmische wetten, die zich tot in de kleinste biologische cel voortzetten. Wanneer de noodzaak van de tweevoudige werking van de bezieler en de vormgever tot de mens doordringt en men hierover eens diep nadenkt, zal men tot een baanbrekende conclusie kunnen komen. Zo intensief ingrijpend, dat men van de ene seconde op de andere veranderen kan, men begint dan aan vernieuwing.

De dam die men, wellicht jarenlang, in de levende stroom van zijn gedachten en emoties opgeworpen heeft, haalt men radicaal weg en men laat zich medevoeren op deze stroom van denken en gevoelen, die de mens altijd brengt tot aan de oever van het Land van zijn oorspronkelijke Beeltenissen, die specifiek zijn scheppingen zijn, gevormd door de bezieler en de vormgever.

Moge deze bezieler en deze vormgevende Kracht vol van geest zijn, zodat de ziel en het lichaam de harmonie van hun sferen hervinden zullen.

De oude man glimlachte gelukkig:

Ik heb mijn hele leven naar de wijsheid gezocht », zei hij, "en vandaag zag ik zijn voetstap!



1970 - 2018, copyright Henk en Mia Leene