De pentakel-mandala zal tegelijkertijd een herbelevenis zijn van het aloude Kathaarse rituaal. Een rituaal waarbij niet gezongen werd, maar dat werd voltrokken door lange stilten en het van tijd tot tijd uitspreken van een gebed.

De mens bereidt zich voor op deze bezinning door een intuïtief gebed. Beleef de inwijding zoals de Katharen in de grot van Bethlehem. Het is niet van belang wanneer en waar men zich bezint, maar wel dat men het doet.

Het Katharisme, evenals het Druïdisme hechtte veel waarde aan het negatief-ontvankelijke levensgedrag, omdat het positief-uitdragende gedrag zichzelf corrigeert door de ervaringen, terwijl het negatief-ontvankelijke nooit gecorrigeerd wordt, maar slechts leiden kan tot groei, dan wel vernietiging.

In het negatief-ontvankelijke gedrag, dat als Maan of Maagd wordt gesymboliseerd, wordt allereerst getracht reinheid te verwerkelijken. 

De oerbasis is reinheid, in de meest uitgebreide zin, dus ook uitsluiting van angst, intellectuele overwegingen, hoogmoed.

De reine zwarte Maagd, zoals de Katharen de ontvankelijkheid uitbeelden, is het begin van alle herstel. Levende in de wereld, zwartgekleurd door de laagste trillingsvelden, moet de ziel allereerst durven ontvankelijk te zijn, zoals de mens zich door de ziel moet laten leiden om te komen tot een reine overgave aan de Allerhoogste.

Het opsluiten van alle kleuren in het maagdelijk zwart, is als het zich losmaken van alle levensindrukken in het moment van de overgave. Het worden tot een zwarte Maagd, niettegenstaande dat men de verleidingen, de schoonheid en de kracht van alle kleuren, alle levensfacetten kent. Dat is de opgave voor de ziel, die gevallen is in de zwarte aarde, zijn tweede moederschoot.

Het afgeleid worden of het wederstreven van de intensieve vereniging met het Gulden Midden of met de Geest, is als het geen afscheid kunnen nemen van een der kleurige aspecten van het leven, dat zijn reflectie in het wezen van de mens achterliet.

Vechten daartegen helpt niet. Er is maar één oplossing: het uitspreken van het individuele intuïtieve gebed en het zich, in gedachten, plaatsen in het pentakel.

Een rituaal wordt bediend door de innerlijke mens. 

Ieder mens kan zijn rituaal opbouwen door het gebruik maken van een mantram, intuïtief gebed, en een mandala, verbeeldende vorm.

De Katharen wisten dat de zeven oerzonden overal aanwezig waren in de natuur en de kosmos, daar zij leerden dat Lucifer bij zijn val de zeven oerzonden als lichtende vonken in zijn staart meenam. Elk van deze vonken nam een planeet tot woning en hun licht straalt vanaf die tijd omlaag op aarde.

Het zich zondig voelen is echter het bewijs van een absentie aan zonnekracht; het zich hoogmoedig gevoelen, een gebrek aan maankracht. Een rituaal, opgedragen door de gnosticus, verbindt de betreffende met het Licht dat buiten de zonde is.

Elk uitgesproken en van binnenuit opgedragen rituaal reinigt aldus de ziel van elke zonde, of de smetten van de oerzonden.

Daar echter de mens een reflectie is van de kosmos, woont niet slechts de oerzonde in hem, maar ook om hem, aldus zal enige uiterlijke bediening, of enig ceremonieel hem niet kunnen wassen van de oerzonde en kan hij slechts zelf, door een intuïtief gebed en overeenkomstige geconcentreerde vereniging, deze oerzonde uitdrijven.

Een terugval in de oerzonde is slechts mogelijk, indien het gehouden rituaal gefaald heeft in celebratie, intensiteit en oprechtheid. Op deze wijze bereidden de Katharen zich voor op het Parfait-schap.

Aan de andere zijde onderwezen zij allen die wilden luisteren en wilden zelf eveneens gaarne onderwezen worden. Ook hier een evenwichtige Zon - Maan, positief - negatieve wisselwerking.

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene