1 - de Aandacht

De Aandacht - een edele gave van de maan.

Het zal de kandidaat bekend zijn, dat deze aandacht slechts zelden voorkomt in haar pure uitdrukking. Iemand, die volkomen ontledigd is en zich, belangeloos, tot de medemens wendt, schenkt zulk een mens zijn aandacht, een opmerkingsgave, die van binnenuit komt en hem het luisteren leert. Weinig mensen kunnen luisteren, omdat zij te vervuld zijn van zichzelf.

Vuurtypen zijn vooral moeilijk tot luisteren te bewegen, omdat zij innerlijk doorlopend aangevuurd worden en deze stimulansen altijd willen uiten om van hen bevrijd te worden.

De mens, die leert luisteren, buigt zich naar de medemens over en zo hij dit met zijn gehele hart doet (hetgeen uit zijn blik is te herkennen), neemt hij de bewogenheid van zijn medemens weg.

Hieruit volgt direct dat de aandacht slechts in zijn hoogste vorm gerealiseerd kan worden door de edele mens, de mens, die innerlijk sterk en koninklijk is. Want hij, die zichzelf overgeeft aan de impulsieve aandacht, kan er door ten gronde gaan, omdat hij zijn eigen innerlijke houvast verliest. Hij wordt overspoeld en raakt op drift.

De aandacht is een evenwichtige opmerkzaamheid, een liefdevolle attentie.

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene