Wat zijn de wetten van de magie?

De wetten van de magie zijn precies dezelfde als de wetten voor de autosuggestie of de wetten voor de spiritualist, de alchemist, de gnosticus: soberheid, concentratie, belangeloosheid, verbeeldingskracht, onbevreesdheid en geen inspanning schuwende, zelfdicipline. 

Elk mens die zich zo gedraagt wordt een persoonlijkheid; indien hij dit natuurlijk op eigen kracht verwerkelijkt. 

Een magiër is NOOIT afhankelijk. Er is slechts één afhankelijkheid die de magische instituten binnen de wereld kennen: afhankelijkheid van hun voorgangers; binding met het verleden; binding met de traditie. 

Vanzelfsprekend ook binding met de heengeganen. 

De Vader instrueert de zoon: medicijnmeesters, priesters, pauzen, de overdracht van bloed op bloed, de bio-energische verbintenis. 

Men kan binnen een bio-energisch veld, een z.g. krachtveld, gemakkelijk magische kracht vrijmaken, en een magiër bouwt zulk een veld, maar HOE IS HET INDIVIDU wanneer hij zich daaruit losmaakt? 

Iemand injecteren met de magische kracht van de religieuze, spirituele, of occulte traditie (kloosters, Tibet, Boeddhisme, Zen, Katholicisme, enz.) laadt hem op met de essentie van de specifieke trilling; een verbintenis, buiten hemzelf om. Maar dat maakt van hem GEEN magiër. 

Een magiër is een self-made man, iemand met gepredisponeerde mediale ontvankelijkheid kan misbruikt worden binnen een magische groepering of hiërarchie. Hij spendeert zijn gaven dan altijd aan de betreffende organisatie. 

Alle magische groeperingen en dat betekent dat zij onder leiding staan van één of meerdere magiërs kunnen hun macht zowel constructief als destructief aanwenden. 

Mensen met aangeboren mediale ontvankelijkheid, al dan niet ontwikkeld, zijn altijd gevoelig voor magie; zij kunnen daarin ook gemakkelijk meewerken, om te kunnen tegenwerken moeten zij een zelfstandig magiër zijn. 

Er zijn talloze vormen van ZWARTE magie; van de witte magie zijn maar weinig vormen. 

De medicijnmeesters die hun slachtoffers kunnen doden, bedienen zich van de destructie; daar tegenover zijn er ook voorbeelden van frappante genezingen. 

De eerste vorm heet zwart, de tweede vorm heet wit. (popjes, haren, formulen, enz.) 

Er wordt altijd, gebruik gemaakt van de bio-energie van de natuur: vandaar de aanroepen met planeten, goden en demonen. 

De priester kan tijdens de mis hetzelfde doen binnen zijn formulering, niemand kan het hem beletten. 

Van oudsher werden en worden nog de oorspronkelijke formuleringen gebruikt, slechts de naam van de aangeroepene verschilt; via de magie, rozenkrans, missen, diensten, wordt het geestelijke lichaam in stand gehouden. 

Het binnenbrengen van destructieve denkbeelden, of het tegenovergestelde verandert de mens, het slachtoffer; het is de klassieke methode! 

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene