Inleiding

Uit het symbool van de slang zijn diverse religieuze leringen geboren, zijn allerlei occulte, mystieke en esoterische systemen opgebouwd. 

Zoals te verwachten valt weten de historici zich geen raad met de idee dat de slang zowel goddelijk als duivels wordt afgebeeld. 

Het slangensymbool wortelt echter diep in het menselijke denksysteem en gaat terug tot de allereerste tijden der mensheid. 

Hij is verbonden met het mysterie van God en schepping, van ziel en ziele-terugkeer, van energie en methoden tot energie-opwekking, zoals yoga. 

De slang was in de verre voorchristelijke tijden zo heilig, dat in Griekenland bij de baby's in de wieg soms slangen werden gelegd, zodat ze groot werden als Zonen der Slangen. 

Deze uitdrukking heeft echter een veel geestelijker betekenis. 

De Slang als dier, wordt gebruikt als geestelijk symbool, omdat hij de wedergeboorte-idee goed uitbeeldt doordat zijn huid zich vernieuwen kan. 

Verder is de slang zeer mediamiek door het nog werkende cyclopenoog of occulte oog, waarmede het dier in de etherische werelden kan zien. 

Slangenbezweerders zijn geen machtige magiërs, maar biologeren (hypnotiseren) de slang met de ritmische bewegingen van de fluit, de slang kan nl, het geluid niet horen daar zijn gehoor slechts zeer lage klanken verneemt of reageert op het kloppen van een voet. 

Het bovenlijf van de z.g. dansende slang MOET wiegen, anders zinkt het terug. 

De grote Boodschappers o.a. Jezus noemt men Zoon van de Slang. 

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene