Protestant en Katholiek

Typisch is dat onder de alchemisten vele katholieken zijn geweest, maar nooit intellectuele protestanten. Het katholicisme heeft kennis van de oude leringen en magie, de protestanten zijn ledig geworden. 

LUTHER echter zegt, dat "de alchemie hem aantrekt om haar nut en haar analogie met de opstanding der doden. Het vuur dat het kwade van het goede scheidt." 

PARACELSUS zegt, dat om tot de ware alchemie te komen er drie dingen nodig zijn: 

  • het gebed of het zoeken met een rein hart dat wijsheid schenkt -
  • het gebed, dat bergen verzet - 
  • en de verbeelding. (kracht der ziel). 

O heilige geest, wijs mij wat ik niet weet, leer mij hetgeen ik niet kan, en geef mij wat ik niet heb. 

Laat mij het volle gebruik mijner zinnen, opdat gij daarin kunt wonen. Wil mij begiftigen  met de zeven gaven, en ik zal uw goddelijke vrede genieten. 

O heilige geest, leer mij en wijs mij, hoe recht te leven. Amen.

gebed van Paracelsus

Het Grote Licht, de Zon der Gerechtigheid kan wel schijnen in een rein ledig gemoed, maar niet in het grove zand en de as, in de oude Adam met al zijn onrust en begeren. Daarom moet dat zand eerst smelten, opdat daaruit rein glas te voorschijn komt, waarin het Wonder der Wijsheid zich openbaart. 

Zo moet ook de mens, wil hij wijs worden, zich laten omsmelten in het kruisvuur van de oven.

Paracelsus


Zijn lijfspreuk was: « Die uit zichzelf kan zijn, behore niet aan een ander toe. »  (loutere ketterij) 

Erasmus was een tegenstander van de alchemie en spotte erover, maar nam Paracelsus als arts om zijn ziekten te genezen. 

Koningen zoals Keizer Rudolf II werden omgeven door de beroemdste sterrenkundigen, artsen, scheikundigen, mineralogen en astrologen. Onder hen bevonden zich later wereld beroemd geworden alchemici: Kepler, Michael Maier, Rabbi Bezalel, John Dee, Cornelius Drebbe en Parcelsisten zoals Libavius en Crol. 

Zelfs sloop de alchemie in de katholieke mis, omdat een Hongaars priester de symboliek daarvan hiermede in verband bracht. (Melchior Cibinensis) 

1970 - 2015, copyright Henk en Mia Leene